wat we zoal doenen wat we nog willen doen
Medische zorg

Medische zorg valt niet helemaal onder sport en spel.
Maar we werkten in een ziekenhuis en zonder eerst de gezondheidszorg te waarborgen, is sport en spel minder zinvol.

ECG en echocardiografie:
we hebben september 2014 ECG apparatuur naar St Mary's Hospital in Drobo gebracht en enkele medewerkers getraind in het maken van "hartfilmpjes". Deze basistraining is begin 2015 afgerond.



Helaas hebben we niet de gelegenheid gekregen om ook het echte gbruik van de ECG's te mogen trainen.
Toen we vroegen om feed-back en wat er zoal met het geleerde werd gedaan, werd door het ziekenhuismanagement de training beschouwd als "completed".

Ook echo's van het hart waren we in St Mary's Hospital basaal aan het trainen. Deze techniek zou in 2016 operationeel moeten zijn geworden.
Het echte gebruik van de vaardigheden door de aanwezige dokters bleef echter "onzichtbaar".
Ook deze techniektraining werd in 2017 door het ziekenhuismanagement "completed" beschouwd, zij het echter onbruikbaar.

Aangezien andere ziekenhuizen echter wel belangstelling toonden zijn we 2017 met een aantal betrokkenen via het  universiteitshospitaal in Kumasi begonnen om een trainingsprogramma op te zetten voor beide basale technieken.
Uiteindelijk is in 2018 met de PUM een start gemaakt met ons "ECG Trainer of Trainers Program".

Aangeboren hartafwijkingen:
in de regio Drobo werden we bij herhaling geconfronteerd met aangeboren hartafwijkingen bij kinderen.
Corrigerende hartchirurgie is hiervoor noodzakelijk.
Begin 2017 hebben we contact gelegd met Save a Child's Heart, een Israelische organisatie die hartoperaties voor kansarme kinderen uitvoert.
Mei 2017 hebben we in samenwerking met de kinderarts uit Sampa de eerste 22 kinderen mogen presenteren aan deze organisatie. 



Tijdens een ontmoeting met deze organisatie oktober 2017 in Accra vernamen we dat er in Israel op dit moment door de toename aan verwijzingen, een capaciteitsprobleem aan het ontstaan is.
Mei 2018 kregen we bericht dat vijf kinderen in ieder geval zijn geselecteerd om in Israël een ingreep te ondergaan waardoor ze de kans krijgen volwassen te worden.
Toen we juli 208 het ziekenhuis in Dormaa weer bezochten, kregen we het trieste nieuw dat zeker één kind van dat lijstje al was overleden.
Hopelijk mogen we binnenkort positief nieuws melden van de overgebleven vier.....




Speeltuin St Mary's Hospital

September 2014 hebben we in St Mary's Hospital op bescheiden niveau spel voor de opgenomen kinderen geïntroduceerd. 
Tevens zijn toen honderden gehaakte octopusjes meegenomen om te gebruiken voor te vroeg geboren kinderen, en als knuffel te kunnen worden gebruikt voor de kinderen op de afdeling.
Ons initiatief is met enthousiasme daar ontvangen en afspraken zijn toen gemaakt om op het ziekenhuisterrein een speelplaats te maken.
Een locatie is gevonden bij een schaduwrijke goep bomen op het terrein.



En de eerste schetsen voor een soort "klimwoud" met daaromheen gedecoreerde banken voor de moeders:





De oliebollenactie december 2014 in St Jansdal Ziekenhuis was een overweldigend succes en met geld daarvan mochten wij starten.
Tijdens onze reis van april/mei 2015 werd een daadwerkelijke start gemaakt met de bouw. Banken, schommels en klimnetten werden door ons zelf vervaardigd en met onze schetsen zijn plannen gemaakt om verder te bouwen met huisjes, glijbanen, draaimolens etc.





Oktober 2015 is een "Afrikaans" draaimolentje toegevoegd, wat spoedig gevolgd zal worden door speelhuisjes.



In 2016 zijn meerdere toestellen aan het speeltuintje toegevoegd en is de omheining, ook in kleurrijk aspect, verder voltooid.
Er wordt steeds meer gebruik van de speeltuin gemaakt en de bouw van de nieuwe kinderafdeling, vlak naast het speeltuintje, kan hiervoor mogelijk ook positieve effecten hebben.











Aangezien onze trainingsactiviteiten door het ziekenhuismanagement in 2017 zijn beëindigd, is er van ons op dit moment geen vervolg meer gepland van ons werk aan het speeltuintje.

Sport en spel Fetentaa UNHCR Refugee Camp

Sport en spel is in het Fetentaa UNHCR Refugee Camp essentieel.
Tijdens onze bezoeken daar werd ons er op gewezen, dat seksueel misbruik en geweld daar een reëel probleem is.
Sport en spel en recreatie kunnen een bijdrage leveren om dat probleem beter te beheersen.
Intussen is in het kamp in eigen beheer een gebouw voltooid waarin iedereen overdekt spellen kan vinden.





Tijdens ons bezoek oktober 2016 is verder gesproken over het uitwerken van plannen voor een voetbalteam.
Een terrein is al aangewezen en zal eind 2017 geëffend zijn.
Ook velden voor handbal, vollyebal en basketbal worden gerealiseerd.

Oktober 2017 konden we het enthousiasme meebeleven van de sporters.
De gesponsorde sportkleding was volop in gebruik en droeg onmiskenbaar bij aan een mateloos gevoel van zelfverzekerdheid en team spirit.





Het dameshandbalteam was groots!





Met hun trainer Addison gaan we verder praten over de noodzaak van een sportvereniging om structuur aan te brengen.





Het voetbalteam streeft er naar binnenkort in de landelijke competitie te spelen.
Het gaat ze lukken!!!!



Juli 2018 kregen we een indrukwekkend concept statuten voor de sportvereniging onder ogen.
Onze doelstellingen worden onderschreven en men is serieus bezig.

Schoolopleiding en Toekomst

In het UNHCR Refugee Camp is de basisschoolopleiding gewaarborgd door de UN.
Daarna is er geen opleiding meer geregeld.



Geleidelijk is er echter een assimilatieproces gaande van het kamp in Ghana.
Een positief effect daarvan is, dat een selecte groep kinderen na de basisschool in Ghana een "Secondary High School" mag bezoeken gedurende drie jaar, waarna zij een schooldiploma hebben wat ze uitzicht biedt op een baan of verdere opleiding, inclusief universiteit.
Dit zou één van de weinige reële mogelijkheden zijn om het uitzicht- en toekomstloze bestaan in het kamp te doorbreken.
Met zicht op een echte toekomst!
De kosten waren ca 3000 Cedi per jaar per kind.
Dat is met de huidige inflatie van de Cedi nu ca. €700.
Door de inzet van, in chronologische volgorde, Hervormd Ermelo, de Opstandingskerk van 's Heerenloo en het Christelijk College Nassau-Veluwe in Harderwijk, startten 2015 tien studenten hun drie-jarige opleiding.
We hebben ze 28 oktober 2015 persoonlijk mogen ontmoeten.



Doordat het voedselprobleem in 2016 voorrang eiste en door ons een half jaar is gesponsord, was het aantal van tien nieuwe studenten in oktober 2016 niet meer haalbaar.
Zes studenten konden echter alsnog starten.
Vier ervan hebben wij oktober 2016 mogen ontmoeten.



In 2017 is er een en ander in de financiering van schoolopleidingen veranderd.
De nieuwe regering heeft bepaald dat nieuw te starten studenten geen schoolgeld meer hoeven te betalen.
Onderwijs is gratis!!!
Wel moet iedere student aan het begin van de opleiding een pakket boeken en spullen aanschaffen.
De prijs daarvan is nog niet exact bekend, maar waarschijnlijk ca €300 pp.
In die nieuwe situatie is het mogelijk gebleken 2017 12 nieuwe studenten te laten starten, waarmee het totaal nu is gestegen naar 28!
De eerste groep is juni 2018 afgestudeerd.
We mochten ze ontmoeten en ze ieder een pen met hun eigen naam geven.



Er wordt nu overleg gepleegd hoe ze van deze opleiding gebruik kunnen maken.
Deels ook weer een financiële kwestie.

Voedselprobleem, op korte- en langetermijn

Tijdens ons bezoek februari 2016 werden we op rauwe wijze geconfronteerd met het voedselprobleem in het kamp.
Zie ook het reisverslag.
Rijen mensen bij lijsten waarop aangegeven was wie wel en wie geen voedsel zou krijgen uitgereikt.
Jonge kindmoedertjes, smekend om eten voor twee kindjes....


Het probleem was niet geheel nieuw, maar was urgenter geworden om verschillende redenen.
De ene is dat jaar daarvoor minder regen was gevallen dan voorheen en nu heerste er al maanden hitte en droogte.
De andere reden was, dat de UNHCR de voedselverstrekking had gestaakt. Deels was dit al aangekondigd, deels was dit ook noodzakelijk omdat deze organisatie nu mondiaal met grote, nauwelijks oplosbare problemen te kampen had gekregen.


In het kamp wonen thans 2000 mensen, waarvan 400 kleinere kinderen.
Er liep al een School Feeding Program door het bisdom van Sunyani, maar ook daar waren de financiële middelen niet meer toereikend.
Wij hebben dat programma een half jaar financieel gesteund.
Inmiddels is de school erkend als Ghanese school en is de overheid verantwoordelijk voor de schoolvoeding.
Omdat we ons konden verdiepen in alle mogelijkheden die er wel zijn, zijn we in 2016 gestart met het opzetten van enkele coöperaties, landbouw en naai atelier, waarin we professionals gaan helpen via onze netwerken om bedrijven op te zetten waarmee enerzijds een inkomen wordt gegenereerd, anderzijds, een eis van ons, een mogelijkheid ontstaat om vanuit eigen middelen geld te genereren voor onderwijs en voeding.
Wij gaan ons dan geleidelijk financieel uit voeding en onderwijs terug trekken.
Geen bodemloze put dus.
Wij huldigen het standpunt dat ontwikkelingshulp pas succesvol is wanneer de ontwikkelingshulpgever overbodig is geworden!
Zie hiervoor ook onze pagina's "Wat we doen" en "Nieuws".